Ξημερωνει σε λιγο αλλα δεν μπορω να κοιμηθω. Ξαπλωνω στο κρεβατι και μολις κλεινω τα ματια μου χιλιαδες σκεψεις περνουν απ το μυαλο μου.Προσπαθω να συγκρατησω μία αλλα δεν τα καταφερνω.Συγκεντρωνομαι περισσοτερο αλλα νιωθω πως πανω που τα καταφερνω ξαφνικα η σκεψη ξεγλυστρα και ερχεται στη θεση της η επομενη και η επομενη και η επομενη..Ολη αυτη η διαδικασια με πνιγει νιωθω να βυθιζομαι τρομακτικα σ αυτη, πρεπει να κανω κατι να ξεφυγω!
Ανοιγω τα ματια . Η ησυχια του σπιτοιυ που κοιμαται με ηρεμει. Δεν τολμω να κλεισω τα ματια φοβαμαι τη δυνη..
Βαζω να ακουσω τη σονατα του σεληνοφωτος και αφηνομαι.. Αφηνομαι να ταξιδεψω στις εικονες τους ηχους,αφηνομαι να θυμηθω αυτα που αποφευγω και με προσοχη θαβω βαθεια.
Παιδικες μνημες, αρωμα απο καποιον ερωτα ..Οσο και αν πιστεψα οτι τα ειχα ξεχασει ειναι ωρες που η ορμη τους με πνιγει , με ξυπνα και με αναγκαζει να κοντοσταθω και να θυμηθω, να γελασω με τα παλια παθηματα, να πονεσω ξανα με αυτα που ειχα ξεχασει..
Το ποιημα τελειωσε. Ησυχια απλωθηκε ξανα. Ισως δοκιμασω να κοιμηθω, ισως παλι απλως ταξιδεψω στις εικονες την αισθηση και το αρωμα του παρελθοντος. Καληνυχτα
Χαιρετισμους
Κυριακή 9 Αυγούστου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου